Λίγα τρένα στον κόσμο έχουν τόσο αγαπημένο παρατσούκλι. Ο «Μουτζούρης», το τρενάκι του Πηλίου, πήρε το όνομά του από τον καπνό της ατμομηχανής που μουτζούρωνε τους επιβάτες. Σήμερα είναι από τις πιο γραφικές διαδρομές της Ελλάδας.
Ένας σιδηρόδρομος για το βουνό
Στα τέλη του 19ου αιώνα ο Βόλος ήταν ήδη μεγάλο λιμάνι, και τα χωριά του Πηλίου έβγαζαν μετάξι, λάδι, φρούτα και ξυλεία. Χρειαζόταν ένας γρήγορος δρόμος από το βουνό ως τη θάλασσα. Η λύση ήταν ένας σιδηρόδρομος με πολύ στενές ράγες, πλάτους μόλις 60 εκατοστών, που μπορούσε να στρίβει στις απότομες πλαγιές του βουνού.
Η γραμμή κατασκευάστηκε σε δύο φάσεις: πρώτα από τον Βόλο ως τα Λεχώνια και ύστερα ανηφορικά ως τις Μηλιές, όπου έφτασε στις αρχές του 20ού αιώνα. Τη σχεδίασε ο Ιταλός μηχανικός Εβαρίστο ντε Κίρικο, πατέρας του ζωγράφου Τζόρτζιο ντε Κίρικο, που γεννήθηκε στον Βόλο. Γέφυρες, σήραγγες και σταθμοί δένουν με το τοπίο με τρόπο που ακόμα και σήμερα θαυμάζεται.
Ξεχωρίζει η σιδερένια γέφυρα του Ταξιάρχη, πάνω από ένα βαθύ ρέμα, που φέρει την υπογραφή του ντε Κίρικο. Όταν το τρένο την περνά, όλοι σηκώνονται να τη φωτογραφίσουν από το παράθυρο.
Για δεκαετίες το τρένο ήταν κομμάτι της καθημερινής ζωής. Κουβαλούσε ανθρώπους, εμπορεύματα, μαθητές. Τη δεκαετία του 1970, με τους νέους δρόμους και τα αυτοκίνητα, η τακτική γραμμή σταμάτησε. Χρόνια αργότερα ένα κομμάτι της ξαναζωντάνεψε για τους επισκέπτες.
Η διαδρομή σήμερα
Το τμήμα από τα Άνω Λεχώνια ως τις Μηλιές λειτουργεί ως τουριστική διαδρομή. Το τρένο περνά μέσα από πλατάνια και ελαιώνες, πάνω από ρέματα και με θέα στον Παγασητικό, ώσπου φτάνει στις Μηλιές, ένα από τα πιο όμορφα χωριά του Πηλίου.
Στις Μηλιές έχετε αρκετό χρόνο για να ανεβείτε στο χωριό, να φάτε και να δείτε τη Βιβλιοθήκη, πριν πάρετε το τρένο της επιστροφής.
Πριν πάτε
Η διαδρομή λειτουργεί εποχικά και οι θέσεις γεμίζουν γρήγορα, ιδίως τα Σαββατοκύριακα. Ελέγξτε το πρόγραμμα και κλείστε εισιτήρια από πριν.
Φωτογραφίες
