Η ιστορία των Σποράδων
Η ιστορία της Σκιάθου, της Σκοπέλου και της Αλοννήσου: η αρχαία Πεπάρηθος, τα κάστρα των πειρατικών χρόνων, ο Παπαδιαμάντης και το Θαλάσσιο Πάρκο.
Οι Βόρειες Σποράδες, η Σκιάθος, η Σκόπελος, η Αλόννησος και δεκάδες νησίδες, είναι η νησιωτική Θεσσαλία. Διοικητικά ανήκουν στη Θεσσαλία και ιστορικά ήταν πάντα δεμένες με τις ακτές του Πηλίου απέναντι.
Αρχαιότητα
Η Πεπάρηθος και το κρασί της
Η Σκόπελος στην αρχαιότητα λεγόταν Πεπάρηθος και ήταν γνωστή για το κρασί της, που ταξίδευε σε αμφορείς σε όλο το Αιγαίο. Κατά τον μύθο, ιδρυτής της ήταν ο Στάφυλος, γιος του Διονύσου.
Μεσαίωνας
Κάστρα απέναντι στους πειρατές
Για αιώνες τα νησιά ζούσαν με τον φόβο των πειρατών. Οι κάτοικοι της Σκιάθου κατέφυγαν στο Κάστρο, ένα οχυρό πάνω σε απόκρημνο βράχο στα βόρεια του νησιού, και έμειναν εκεί μέχρι τον 19ο αιώνα, όταν επέστρεψαν στη σημερινή πόλη.
Νεότερα χρόνια
Ο Παπαδιαμάντης και η θάλασσα
Στη Σκιάθο γεννήθηκε το 1851 ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ο «άγιος των ελληνικών γραμμάτων», που έκανε τον κόσμο του νησιού του λογοτεχνία.
Στην Αλόννησο, η παλιά Χώρα εγκαταλείφθηκε μετά τον σεισμό του 1965 και ξαναζωντάνεψε αργότερα. Το 1992 ιδρύθηκε το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Αλοννήσου Βορείων Σποράδων, το πρώτο θαλάσσιο πάρκο της Ελλάδας, καταφύγιο της μεσογειακής φώκιας.
