Από την πλατεία του Μορφοβουνίου, τις καθαρές μέρες του φθινοπώρου, βλέπεις τον κάμπο σαν ανοιχτό χάρτη. Χωράφια, δρόμοι, και μακριά δύο πόλεις: την Καρδίτσα και, πιο βόρεια, τα Τρίκαλα. Από την άλλη πλευρά του βουνού κρύβεται η λίμνη. Το χωριό κάθεται ακριβώς στο σημείο όπου η Θεσσαλία σταματά να είναι πεδιάδα.
Βουνέσι, το παλιό όνομα
Το χωριό λεγόταν παλιότερα Βουνέσι. Είναι χτισμένο στα 840 μέτρα, περίπου 22 χιλιόμετρα από την Καρδίτσα, βόρεια της τεχνητής λίμνης Πλαστήρα, που οι παλιοί λένε ακόμα λίμνη του Μέγδοβα. Είναι το μεγαλύτερο χωριό και η έδρα του Δήμου Λίμνης Πλαστήρα, με 745 κατοίκους στην τοπική κοινότητα (απογραφή 2021), μαζί με τη Ραχωβίτσα και τα Ράζια.
Γύρω του απλώνονται καστανοδάση και δάση βελανιδιάς. Οι κάτοικοι ζουν ακόμα από τα ζώα, τα χωράφια και τα αμπέλια, και τα τελευταία χρόνια από τον τουρισμό της λίμνης.
Το χωριό του Πλαστήρα
Το Μορφοβούνι είναι στενά δεμένο με τον Νικόλαο Πλαστήρα (1883–1953), τον στρατιωτικό και πολιτικό που οι Καρδιτσιώτες λένε ακόμα «Μαύρο Καβαλάρη». Κοντά στο κέντρο λειτουργεί μουσείο αφιερωμένο σε αυτόν. Είναι δύσκολο να βρεθείς εδώ και να μη σκεφτείς τη λίμνη από κάτω: το φράγμα στον Ταυρωπό, που έφερε νερό και ρεύμα στον κάμπο, ήταν όραμα δικό του, και η λίμνη πήρε το όνομά του.
Από το χωριό κατάγεται και ο ζωγράφος Δημήτρης Γιολδάσης (1897–1993).
Η Αγία Τριάδα και το σανατόριο
Στα βόρεια του χωριού βρίσκεται η Μονή της Αγίας Τριάδας. Ιδρύθηκε το 1858 από τον ιερομόναχο Αθανάσιο από τη Γράλιστα, τον σημερινό Ελληνόπυργο. Αν και νεότερη από τα μεγάλα μοναστήρια των Αγράφων, έχει πλήρη τη μορφή του αγιορείτικου τύπου με τρούλο και φρουριακό περίβολο. Τα κελιά δεν σώζονται.
Η μονή έχει και μια σπάνια ιστορία. Ανάμεσα στο 1938 και το 1943, στη δυτική πτέρυγά της λειτούργησε σανατόριο, πρωτοβουλία του τότε μητροπολίτη Ιεζεκιήλ. Ήταν από τα πρώτα δείγματα κοινωνικής πρόνοιας στην περιοχή, σε μια εποχή που η φυματίωση θέριζε τα χωριά.
Πρακτικά
Το Μορφοβούνι είναι η πρώτη στάση όταν ανεβαίνεις από την Καρδίτσα προς τη λίμνη. Πιείτε έναν καφέ στην πλατεία για τη θέα, δείτε το μουσείο και τη μονή, και συνεχίστε προς το φράγμα και τα χωριά της λίμνης. Τον Οκτώβριο τα κάστανα είναι ήδη στα δέντρα και ο δρόμος μυρίζει φύλλα. Αν θέλετε να δείτε και τη μεγάλη εικόνα, ανεβείτε ως το Μουζάκι από τον ορεινό δρόμο και κατεβείτε στον κάμπο από εκεί.
