Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2026 · ΘεσσαλίαEnglish
Exploring ThessalyΈνα έργο της ORIA FILMS Α.Μ.Κ.Ε. · Μη κερδοσκοπική

ΤόποιΜαγνησία

Άγιος Λαυρέντιος, το κεφαλοχώρι του Πηλίου με το μοναστήρι του 1378

Ο Άγιος Λαυρέντιος, 19 χλμ. από τον Βόλο, πήρε το όνομα από τη μονή που ξαναχτίστηκε το 1378 και έχει πλατεία, καλντερίμια και αρχοντικά.

Η σύνταξη · · 2′ ανάγνωση · Άγιος Λαυρέντιος

Άγιος Λαυρέντιος, το κεφαλοχώρι του Πηλίου με το μοναστήρι του 1378

Πολλά χωριά του Πηλίου γεννήθηκαν γύρω από ένα μοναστήρι. Ο Άγιος Λαυρέντιος το λέει και με το όνομά του. Πρώτα ήρθαν οι μοναχοί, μετά οι οικογένειες, και μέσα σε τρεις αιώνες ένα μετόχι στις νότιες πλαγιές του βουνού έγινε από τα κεφαλοχώρια της περιοχής.

Πού βρίσκεται

Ο Άγιος Λαυρέντιος είναι χτισμένος στα 545 μέτρα, 19 χιλιόμετρα ανατολικά από τον Βόλο, ανάμεσα στη Δράκεια και τον Άγιο Γεώργιο Νηλείας. Δίπλα κατεβαίνει ο χείμαρρος Βρύχωνας. Στην απογραφή του 2021 είχε 246 μόνιμους κατοίκους. Στην ίδια κοινότητα ανήκουν ο Άγιος Απόστολος ο Νέος, η Βροχιά και οι Σερβανάτες.

Από τους Βενεδικτίνους στον Λαυρέντιο

Η ιστορία του μοναστηριού είναι πιο περίπλοκη από όσο φαίνεται. Κατά μία άποψη, η πρώτη μονή στη θέση αυτή χτίστηκε τον 11ο αιώνα από Βενεδικτίνους μοναχούς από το Αμάλφι, την εποχή των Σταυροφοριών. Αργότερα εγκαταλείφθηκε και ξαναχτίστηκε ως ορθόδοξη μονή, πιθανότατα από τον όσιο Λαυρέντιο, μοναχό της Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους.

Η ανακατασκευή ολοκληρώθηκε το 1378, με χρήματα από τον αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Αλέξιο Γ΄ Κομνηνό. Σήμερα η Μονή του Αγίου Λαυρεντίου, λίγο έξω από το χωριό, είναι γυναικείο κοινόβιο.

Ελιές προς τα Βαλκάνια

Το χωριό άρχισε να κατοικείται τον 14ο αιώνα, όταν ξαναχτίστηκε η μονή. Ήρθαν Ηπειρώτες, Βλάχοι, νησιώτες. Οι Αγιολαυρεντίτες φύτεψαν ελιές και οπωροφόρα σε όλες τις πλαγιές ως τον κάμπο ανάμεσα στην Αγριά και τα Λεχώνια. Το εμπόριο της ελιάς προς τα Βαλκάνια και τις παραδουνάβιες χώρες έφερε πλούτο. Η ακμή κράτησε από τα τέλη του 17ου ως τα μέσα του 19ου αιώνα.

Τι να δείτε

Το χωριό έχει χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός. Περπατήστε στα καλντερίμια ανάμεσα σε αρχοντικά, βρύσες και μικρές πλατείες. Στο χωριό θα δείτε τον Άγιο Δημήτριο (1730) και τον Άγιο Αθανάσιο (1777). Έξω από το χωριό, το ξωκλήσι της Παναγίας Σουραβλού, αφιερωμένο στη Ζωοδόχο Πηγή.

Τον Ιούνιο οι γυναίκες του χωριού οργανώνουν τη Γιορτή του Κερασιού. Από το 2006, στα τέλη Αυγούστου, το χωριό γίνεται «Μουσικό Χωριό» με συναυλίες και σεμινάρια. Τον Οκτώβριο δεν υπάρχει πρόγραμμα, μόνο το χωριό: το φως πάνω από τον Παγασητικό, οι πρώτες φωτιές στα τζάκια και η κουβέντα στο καφενείο της πλατείας.

Μοιραστείτε το άρθρο

FacebookViberWhatsAppXEmail

Τα χωριά αυτής της ιστορίας

Όλα τα χωριά του νομού Μαγνησίας →

Διαβάστε ακόμα