Οι περισσότερες παραλίες έχουν μπροστά τη θάλασσα και πίσω τον δρόμο. Οι Κουκουναριές στη Σκιάθο έχουν πίσω τους ένα δάσος. Πεύκα κουκουναριάς φτάνουν σχεδόν μέχρι την άμμο, και πιο μέσα, πίσω από τα δέντρα, απλώνεται μια λιμνοθάλασσα με καλαμιές και πουλιά.
Το δάσος
Η κουκουναριά είναι το πεύκο που δίνει τα κουκουνάρια, τους σπόρους που μπαίνουν σε γλυκά και φαγητά. Στη Σκιάθο σχηματίζει ένα από τα πιο γνωστά δάση του είδους στην Ελλάδα, και αυτό έδωσε και το όνομα στην παραλία. Τα δέντρα είναι πλατιά, με ομπρέλα από κλαδιά, και τα μεσημέρια του καλοκαιριού δίνουν πυκνή σκιά.
Η λιμνοθάλασσα
Πίσω από το δάσος βρίσκεται η λιμνοθάλασσα της Στροφυλιάς, ένας υγρότοπος που επικοινωνεί με τη θάλασσα. Είναι καταφύγιο για πουλιά και μικρά ψάρια, και μαζί με το δάσος αποτελεί προστατευόμενη περιοχή. Λίγοι από όσους πάνε για μπάνιο κάνουν τα λίγα βήματα ως εκεί, και είναι κρίμα: το πρωί, πριν έρθει ο κόσμος, είναι από τα πιο ήσυχα σημεία του νησιού.
Η παραλία
Η άμμος είναι λεπτή και ανοιχτόχρωμη, και τα νερά ρηχά για αρκετά μέτρα, κάτι που την κάνει αγαπημένη των οικογενειών. Τον Ιούλιο και τον Αύγουστο γεμίζει. Τον Σεπτέμβριο και τις αρχές Οκτωβρίου αλλάζει χαρακτήρα: η θάλασσα είναι ακόμα ζεστή, ο κόσμος λιγότερος και το φως πιο χαμηλό.
Η Σκιάθος πέρα από την παραλία
Η Σκιάθος έχει δεκάδες παραλίες, αλλά και ένα εσωτερικό που λίγοι γνωρίζουν. Δάση, μονοπάτια, το μοναστήρι της Ευαγγελίστριας, το παλιό Κάστρο στη βόρεια άκρη όπου κρύβονταν οι κάτοικοι από τους πειρατές. Και φυσικά ο Παπαδιαμάντης, που γεννήθηκε και πέθανε εδώ και έγραψε τα διηγήματά του με τη Σκιάθο στο κέντρο.
Πρακτικά
Οι Κουκουναριές βρίσκονται στη νοτιοδυτική πλευρά του νησιού. Από την πόλη της Σκιάθου πηγαίνει λεωφορείο που κάνει στάσεις σε όλες τις παραλίες της διαδρομής, και οι Κουκουναριές είναι συνήθως από τις τελευταίες. Αν έχετε αυτοκίνητο, το πρωί θα βρείτε πιο εύκολα θέση.
Σεβαστείτε το δάσος: μην ανάβετε φωτιά και μην αφήνετε σκουπίδια. Είναι από τα πιο ευαίσθητα σημεία του νησιού.
