Ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης δεν τη λέει με το όνομά της. Στο διήγημα «Η νοσταλγός» τη γράφει απλώς «το ψηλό χωριό», και ο Σκιαθίτης αναγνώστης της εποχής καταλάβαινε αμέσως ποιο εννοούσε. Ο ξάδελφός του, ο Αλέξανδρος Μωραϊτίδης, την περιγράφει ως τόπο γεμάτο αμπέλια. Και οι δύο έβλεπαν τη Γλώσσα από απέναντι, από τη Σκιάθο, κρεμασμένη στη βορειοδυτική άκρη της Σκοπέλου.
Το χωριό και το λιμάνι του
Η Γλώσσα είναι χτισμένη στα 240 μέτρα, πάνω από τη θάλασσα που χωρίζει τη Σκόπελο από τη Σκιάθο. Είναι το δεύτερο μεγάλο χωριό του νησιού μετά τη Χώρα, με 826 κατοίκους στην απογραφή του 2021, δημοτικό σχολείο και γυμνάσιο. Παλιά λεγόταν Πλατάνα.
Από κάτω, στη θάλασσα, είναι το Λουτράκι, το επίνειο του χωριού. Εκεί πιάνουν τα πλοία, και πολλοί επισκέπτες που έρχονται από τον Βόλο ή τη Σκιάθο κατεβαίνουν πρώτα εδώ, πριν από τη Χώρα. Στην ίδια κοινότητα ανήκει και το Αθέατο, ένας μικρός οικισμός που το όνομά του λέει ακριβώς αυτό που κάνει: κρύβεται.
Ο φάρος στο Γουρούνι
Περίπου οκτώ χιλιόμετρα από το χωριό, στην άκρη του νησιού, ο δρόμος καταλήγει στο ακρωτήριο Γουρούνι. Εκεί στέκεται ένας πέτρινος φάρος του 1889, ψηλός σχεδόν 18 μέτρα μαζί με τον κλωβό του φωτός. Η πλαγιά γύρω του είναι γεμάτη σχίνα και κουμαριές. Το 1996 το Υπουργείο Πολιτισμού τον χαρακτήρισε διατηρητέο μνημείο.
Ο φάρος είναι η καλύτερη απογευματινή βόλτα από τη Γλώσσα. Πηγαίνετε λίγο πριν δύσει ο ήλιος, γιατί το φως πέφτει στο πέλαγος από τη σωστή πλευρά.
Πριν από τα σπίτια, οι αγροικίες
Η περιοχή κατοικείται από πολύ παλιά. Στα γύρω υψώματα οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει οχυρωμένες αρχαίες αγροικίες, σε θέσεις με ονόματα όπως Μαυραγάνι, Ελληνικό, Σεντούκα και Πρίονας. Ήταν μικρά αγροκτήματα με πύργους, για να φυλάγονται οι άνθρωποι και η σοδειά. Το τοπίο της Γλώσσας, με τις πεζούλες και τα χωράφια, έχει μέσα του αυτή τη μακριά ιστορία της καλλιέργειας.
Μουσική και μνήμη
Από το 1983 ο Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Γλώσσας οργανώνει καλοκαιρινές εκδηλώσεις που ξεκίνησαν ως «Λοΐζεια», προς τιμήν του Μάνου Λοΐζου. Με τα χρόνια άλλαξαν όνομα και έγιναν πιο σύντομες, αλλά στη μικρή αυτή πλατεία έχουν τραγουδήσει ο Γιώργος Νταλάρας, η Ελευθερία Αρβανιτάκη και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
Το χωριό κρατά και μια πιο σιωπηλή μνήμη. Δύο οικογένειες της Γλώσσας, οι Μιτζελιώτη και οι Κορφιάτη, έχουν τιμηθεί με τον τίτλο των Δικαίων των Εθνών, για ανθρώπους που έσωσαν Εβραίους στη διάρκεια της Κατοχής.
Πρακτικά
Από τη Χώρα της Σκοπέλου ως τη Γλώσσα ο δρόμος διασχίζει όλο το νησί μέσα από πευκοδάση. Αν φτάσετε με πλοίο στο Λουτράκι, ανεβείτε στο χωριό για καφέ στην πλατεία πριν συνεχίσετε. Και μην φύγετε χωρίς να δοκιμάσετε τη στριφτή τυρόπιτα του νησιού.
